I. پارامترهای ساختاری بدنه کانتینر
ضخامت دیواره کانتینر: دیوار ضخیم تر مقاومت فشار بیشتری را ایجاد می کند و حداکثر فشار کاری را افزایش می دهد. ضخامت دیوار با ضخامت موثر واقعی تعیین می شود و نیاز به محاسبه بر اساس ابعاد اندازه گیری شده دارد. ضخامت بیش از حد دیوار در طول ساخت، حداکثر فشار کاری مجاز را افزایش می دهد.
قطر کانتینر: قطر بزرگتر منجر به تنش محیطی بیشتر بر روی دیواره کانتینر تحت فشار یکسان، کاهش مقاومت فشار و کاهش حداکثر فشار کاری مجاز می شود.
II. عوامل عملکرد مواد
خواص مکانیکی مواد مخزن تحت فشار مستقیماً مقاومت فشار آن را تعیین می کند. استحکام مواد بالاتر منجر به تنش مجاز بالاتر و حداکثر فشار کاری مجاز بالاتر می شود. هنگامی که مقاومت مواد در اثر دما یا خوردگی کاهش می یابد، حداکثر فشار کاری مجاز نیز کاهش می یابد.
III. عوامل طراحی و ساختاری
نقاط ضعف ساختاری: سازههای محلی مانند نازلها میتوانند به نقاط ضعیفی در ساختار تحمل کننده فشار تبدیل شوند و حداکثر فشار کاری مجاز کلی ظرف را محدود کنند. این نقاط ضعف باید در حین محاسبه به طور جداگانه ارزیابی شوند و حداقل مقدار به عنوان حداکثر فشار کاری ظرف در نظر گرفته شود.
دمای طراحی: حداکثر فشار کاری مجاز یک پارامتر در دمای طراحی خاص است. افزایش دما، استحکام مجاز ماده را کاهش می دهد و به تبع آن حداکثر فشار کاری مجاز را کاهش می دهد.
IV. محدودیت های استاندارد و مشخصات
طبق استانداردهای ملی، حداکثر فشار کاری نباید از حداکثر فشار کاری مجاز ظرف بیشتر شود. این باید بر اساس ضخامت موثر پوسته محاسبه شود و حداقل مقدار باید گرفته شود و همیشه قاعده محدودیت "فشار کاری کمتر یا مساوی فشار طراحی کمتر یا برابر با حداکثر فشار کاری مجاز" را رعایت کند.
