کدام عیوب بیشتر در ساخت مخازن تحت فشار رخ می دهد؟

1. عیوب جوشکاری (بالاترین میزان وقوع، بیشتر مستعد نقص)
جوشکاری یکی از حیاتی ترین فرآیندها در ساخت مخازن تحت فشار است که به شدت در برابر خطاهای انسانی، پارامترهای فرآیند و عوامل محیطی حساس است و آن را مستعدترین عیوب می کند. مشکلات متداول عبارتند از تخلخل، آخال‌های سرباره، نفوذ ناقص، عدم همجوشی، زیر برش و ابعاد جوش ناسازگار. ترک های جوشکاری خطرناک ترین نوع هستند. این عیوب مستقیماً استحکام و قابلیت اطمینان جوش را کاهش می‌دهند و خطر بزرگی برای نشت و پارگی در مخازن تحت فشار در آینده ایجاد می‌کنند.

2. نقص مواد اولیه
خود مواد اولیه یا وارد شده در مرحله بازرسی ورودی، مستعد عیوب ذاتی یا وارد شده مانند ترک، آخال، تخلخل، لایه لایه شدن و خراش ها و گودال های سطحی هستند. اگر مواد نامناسب انتخاب شوند یا بازرسی ورودی دقیق نباشد، این عیوب مستقیماً به فرآیند تولید منتقل می شود و بر استحکام کلی و مقاومت فشاری کشتی تأثیر می گذارد.

3. نقایص عملیات حرارتی
عملیات حرارتی فرآیندی حیاتی برای حذف تنش باقیمانده جوشکاری و تنظیم چقرمگی مواد است. به دلیل کنترل نادرست پارامترهای فرآیند، نقص ها به راحتی ایجاد می شوند. مشکلات رایج شامل بازپخت ناکافی، در نتیجه تنش باقیمانده حل نشده و چقرمگی مواد ناکافی، و همچنین گرمای بیش از حد و ترک خوردن، افزایش خطر شکستگی شکننده رگ است.

4. انحرافات ابعاد هندسی: این عیوب مستعد بروز در مرحله شکل گیری و پردازش هستند. نمونه های رایج عبارتند از بیضی بودن بیش از حد سیلندر، ناهماهنگی بیش از حد اتصالات جوش، ناهمواری درپوش های انتهایی و عمودی بیش از حد آوندهای عمودی. بیضی بودن بیش از حد سیلندر یک مشکل رایج است که منجر به مشکلات نصب یا تمرکز تنش موضعی می شود و در نتیجه بر ایمنی سازه تأثیر می گذارد.

5. نقایص کار سرد: فرآیندهای سرد کاری (مانند نورد و صاف کردن صفحه) مستعد تنش های پسماند و تاب برداشتن هستند. حتی اگر تنش داخلی باقیمانده مستقیماً باعث ایجاد ترک نشود، می تواند بعداً باعث تشدید شکستگی ناشی از خستگی و ترک خوردگی تنشی در مخازن تحت فشار شود.